Onder de rook van Amsterdam vind je Klein Knollenland. Mijn stukje grond van 220m2 waar ik, Marieke Kitzen, groenten verbouw. Hier experimenteer ik met andere vormen van tuinieren, zoals permacultuur, mengcultuur of polycultuur.
Dit blog gaat over mijn onderzoek naar het nieuwe tuinieren, mijn experiment en de successen en mislukkingen die daarbij horen. Voor beginnende moestuinders die het anders willen doen.
A passive solar greenhouse built from cob, light clay-straw and salvage materials. The existing backyard had several concrete pads for old sheds, so...
Today’s pallet porn: Wine racks made from pallet wood.
That’s three recurring Unconsumption themes — pallet-, wine-, and storage...
Stop Working So Much (and how that helps you work better)
- Casey Caplowe posted in Work, Productivity and Creativity
My...
cheese!
This week, we are featuring works by the 2012 Foam Talents of Foam Magazine. First up, the Belgian photographer Maroesjka Lavigne (1989), who spent...
Made my first compost toilet yesterday - A simple design - 5 gallon bucket, wooden box with hinged lid for access to bucket, toilet seat, done....
Poppies strewn throughout a field of wheat somewhere in the French countryside. I’m currently on a barge going down the canals and there are so many...
mini dyi greenhouse
31 posts tagged klein knollenland
Marieke’s Moestuin in Morning Mr. Radio
Jaja, dames en heren. Sinds kort ben ik elke donderdagochtend op Sublime FM te horen. Daar maak ik Bas Westerweel wegwijs in de wondere wereld van moestuinen. Vanochtend ging het over het fenomeen spitten, en dat ik daar niet in geloof.
Dus, de schop opzij en luisteren maar.

Na een lange winterstop voor zowel tuin als blog, ben ik weer klaar voor de lente. Er ligt dan nog wel sneeuw, maar wat mij betreft is het seizoen begonnen. Genoeg voorbereidend werk te doen. Bijvoorbeeld een plannetje maken en zaden kopen. Daarom heb ik dit weekend met goede vriendin C. een tripje gemaakt naar Vreeken’s Zaden, een begrip in moestuinland. Volgens mij hebben ze daar echt alles wat in Nederland een beetje groeien wil. Vergeten groenten, spannende kruiden, kleurrijke bonen, eindeloos soorten pompenen, sla, bloemen en noem maar op.
Het enorme aanbod bracht me op veel nieuwe ideeën. Misschien is daarom mijn zadenoogst nogal ruim uitgepakt… Ach, je moet wat om de zomer door te komen. Bovendien heb ik een tuinambitie dit jaar: het hele jaar rond groenten uit eigen tuin eten. We zullen zien. Morgen eerst maar eens kijken hoe mijn tuin erbij staat.
TIP: je kunt bij Vreeken prima online bestellen, maar als je naar Dordrecht afreist, combineer dan een bezoek aan de winkel met een lunch in Villa Augustus. Daar hebben ze overigens ook een moestuin, en salade uit de tuin op het menu.
Nieuw jaar, nieuwe kansen, dames en heren.
Kort geleden vond ik in het Nederlands woordenboek voor spreuken en gezegden onderstaand spreekwoord. Het lijkt me een uitstekend motto voor 2013.
Hij is in zijn knollentuin
Hij heeft het echt naar zijn zin, is in zijn schik. Sinds de 17de eeuw bekend. Oorspronkelijk zeker van een haas gezegd die in zijn “knollenland” zit en zich te goed kan doen aan het lof van knollen. Oftewel, in gelukkige omstandigheden verkeren, in weelde leven.
Fck de crises. Eet smakelijk. Vier ‘t leven!!

Op het tuinencomplex waar Klein Knollenland ligt, gelden een aantal regels. Zo moet het er wel een beetje netjes uitzien, vindt men. Dat betekent geen onkruid langs het paadje voor je tuin en de heg moet gesnoeid tot maximaal 80 centimeter hoog. Ik denk omdat anders de controlecommissie er niet meer overheen kan kijken om te zien of je tuintje wel onkruidvrij is of om in de gaten te houden dat je niet een van de andere regels overtreedt.
Zo mag ik ook:
- geen vee
- geen handel drijven
- mijn huisje niet gebruiken als religeus onderkomen
- geen enkele vorm van propaganda, politiek of religie bedrijven waaronder het verspreiden van drukwerken of geschriften dan wel het aanplakken daarvan.
Dat betekent dus voorlopig nog geen schaap voor mij, en het idee om strobalen te verkopen aan de buren kan ook de ijskast in. Mijn plan om iedereen geïnteresseerd te krijgen in permacultuur door literatuur erover te verspreiden of door gepassioneerde gesprekken aan te gaan, zal ik ook moeten herzien. Pure propaganda!
In Klein Knollenland geen economie, politiek of religie. Tuinieren mag je er, niet meer en niet minder.
Ik ga maar eens het pad onkruidvrij maken.

Hulp
Een paar weken terug kwamen mijn lieftallige buren een middag de handen uit de mouwen steken in Klein Knollenland. Ik had hun hulp ingeroepen om mijn overschot aan stoeptegels te versjouwen naar de gemeenschappelijke parkeerplaats. Meerdere ritjes met de kruiwagen stonden gepland, maar gelukkig wilde de buurman de meeste tegels hebben en was de heerlijke lunch snel verdiend.
Ook hebben we de Grow Heap afgemaakt met kranten, aarde, een dikke laag stro en flink wat water. Nu staan er courgette-, italian snake- en pompoenplantjes in en heb ik er bijenmix over gezaaid voor wat bloemenpracht. Uit zichzelf groeien er aardappels uit de grow heap. Daar verwacht ik weinig van, maar wie weet levert het nog wat piepers op voor het najaar. We wachten af. En tot die tijd: Grow Heap! Grow!
Ik heb een witlof van vorig jaar laten doorschieten, zodat ik straks de zaden kan oogsten. Wat ik niet wist, is dat dit prachtige bloemetje eraan zou komen. Blij!
Ik was meer dan twee weken niet in Klein Knollenland geweest. Eerst een weekend ziek, daarna een weekend naar de London Green Fair (daarover later meer) en tussendoor regende het vooral.
In die twee weken is mijn tuin ontploft. In goede zin. Niet alleen bloeit er een zee van kamille, ook blijkt de aangewaaide verrassing van het jaar, de stokroos, paarse bloemen te hebben. De Oost-indische kers laat zijn eerste bloemen zien en kleurt met de goudsbloem en de papaver fel oranje af tegen de diepblauwe korenbloemen. In de lagere regionen, lag het er van alles dieprood te schijnen en klaar om te oogsten. Een rode oogst dus deze keer. Ik ben blij dat ik weer terug ben.


Ik maak me zorgen over mijn moeras. Dat deel van mijn tuin dat langzaamaan steeds meer in de sloot overgaat. Het moeras was ik semi-vakkundig aan het werkwerken. Ik topte de aarde met nog meer aarde en tuinafval her en der vandaan. Ik heb nieuwe bedden gemaakt met de sheetmulching-methode, een grow heap aangelegd en de paadjes met lagen karton en stro bedekt zodat ik niet elke keer tot mijn knieën in de modder zak. Het zag er allemaal veelbelovend uit voor deze zomer.
Maar nu: regen, regen, regen. En het KNMI heeft de volgende verwachtingen: ‘Wegtrekkende regen, daarna nog enkele buien. Morgen opnieuw buien.’
Mooi gezegd Erwin.
Ik ga vast lieslaarzen kopen.
Loading posts...