Klein Knollenland

Ik heb een wormencompostbak op zolder staan. Dat is vies volgens sommige mensen, maar die piepen om niets. Want die wormen, daar heb je geen kind aan. Je geeft ze wat eten en drinken en zet ze in een donker hoekje. Daar houden ze zich vervolgens muisstil. Het enige wat ze doen is zich vermenigvuldigen, eten en poepen. En die stront, daar is het om te doen. Ook dat klinkt vies, maar dat is het niet. 

Wormenpoep is pokon in het kwadraat, en dan nog meer. Heel gezond voor je plantjes dus. Ik heb net mijn eerste wormencompost ‘geoogst’ voor bij mijn kamerplantjes. 

Zelf een wormencompostbak maken is zo gebeurd:

1. De bak
Neem twee opbergbakken die je in elkaar kunt stapelen. In de bak 1 boor je gaatjes in de deksel, in bak 2 boor je gaatjes in de bodem en langs de bovenste rand. Zet bak 2 een in bak 1 en doe de deksel erop. Zorg dat er wat ruimte zit tussen bodems van de bakken. Vaak gebeurt dat door het stapelen automatisch, maar zo niet, dan kun je er iets tussen zetten. Een klein bakje bijvoorbeeld.

2. De bodem
Vul de bak met versnipperde oude kranten. Een flinke bodem mag best. Maak het papier wat vochtig.

3. Het voer
Ga koken en verzamel je keukenresten. Let op: wormen lusten alleen onbereid voedsel. Dus je bewaart wel de restjes die overblijven na het snijden en schillen, de eierschalen enzovoorts, maar overgebleven gekookte kliekjes gooi je weg of eet je de volgende dag. Wormen lusten ook geen vlees en vis. Wel houden ze van thee en koffiedrab. Stop dit alles in de bak. Als de keukenresten heel grof zijn, snij ze dan wat kleiner. Wormen houden van kleine hapjes. Persoonlijk doe ik er geen sinaasappels in. De schil bevat vaak gif en ik vind de schillen stinken. 

4. De worm
Gooi er wormen in. Let op: geen dikke regenwormen, maar kleinere compostwormen. Horizontale wormen denk ik, maar dat weet ik niet zeker. Haal ze uit een composthoop van iemand anders, of misschien kun je ze wel ergens kopen. De dierenwinkel (voor wie durft)? Het is fijn als je de wormen al een beetje compost meegeeft. Dan kunnen ze wennen.

5. De top
Bedek dit alles weer met een laag krantenpapier. Maak dat een beetje vochtig.

6. Wachten
Klaar! Nu wachten. Na een paar maanden heb je wormencompost. Je kunt de bak regelmatig bijvullen, maar overvoer de wormen niet. Dan gaan ze dood. Wat dat betreft zijn ze net vissen. Ik laat mijn bak soms weken onbeheerd staan. Heel af en toe kijk ik of alles vochtig is maar niet te nat. Maar ook dat gaat haast vanzelf. Het kan zijn dat je tussen de twee bodems vocht vindt. Dat kun je verdund met water bij je plantjes gieten.

Tip: je kunt je bak op den duur in twee compartimenten delen met een stuk karton. Zo kun je één kant blijven bijvullen en de andere kant met rust laten. Als de wormen daar dan uitgegeten zijn, gaan ze vanzelf naar de kant die je bijvult. Onderweg, eten ze het karton op.

Veelgestelde vragen:
Gaat het niet stinken? Nee
Komen er niet allemaal fruitvliegjes? Soms een enkele, voor heel even. Hou de bovenkant van de bak droog. Dan is er niets aan de hand. En als er een paar vliegjes zijn, dan zitten ze ook liever in de bak dan daarbuiten.
Hoe haal je de wormen uit de compost die je wilt gebruiken? Met je handen. En nee, dat is niet vies. 

Op de site van Permacultuur Nederland kun je een pdf downloaden van De Openbare Afvalstoffenmaatschappij voor het Vlaamse Gewest waarin je alle ins en outs van  wormencompost kunt nalezen. Als je dat leest, lijkt het vooral of je overal rekening mee moet houden. Maar zoals ik al zei, hou het simpel: eten, drinken en een donker hoekje. Na een paar maanden weer eens kijken. Et voila: wormencompost.